Başarısız implant tedavisine dair 4 kritik nokta:

Çeşitli nedenlerle kaybedilen dişlerin yerine çene kemiğine yerleştirilen, vücut dokusuyla uyumlu titanyum vidalarla kalıcı bir çözüm sunan implant tedavisinin başarısı, implantın çene kemiğiyle sağlıklı biçimde kaynamasına ve bu bütünlüğün yıllar içerisinde korunmasına bağlıdır. Süreç beklendiği gibi ilerlemediğinde hasta, ağrıdan diş eti değişikliklerine uzanan birçok uyarı işaretiyle karşılaşır ve bu belirtileri erken dönemde fark etmek çoğu durumda implantın kurtarılabilmesi anlamına geldiği için semptomları göz ardı etmemek büyük önem taşır.

Kliniğimiz uzman hekimlerinden Berkcan Sağlam‘ın hazırladığı bu rehberde, başarısız implantın ne anlama geldiğine, en sık görülen belirtilerine, altında yatan nedenlere ve hastalarımızın en çok merak ettiği sorulara ilişkin detaylar paylaşılmıştır. İmplant tedavisiyle ilgili şüphelendiğiniz bir durumda değerlendirme ve yönlendirme için 0 (551) 531 2102 numaralı telefon ile iletişime geçebilirsiniz.

UZMAN GÖRÜŞÜ

İmplant tedavisinde ağrı veya şişlik görülmesi tek başına implantın başarısız olduğu anlamına gelmez. Asıl önemli olan bu belirtilerin zaman içerisinde nasıl seyrettiğidir. İyileşme döneminde azalması beklenen şikayetlerin devam etmesi veya şiddetlenmesi, özellikle implantta hareketlilik, kanama ya da akıntının eşlik etmesi durumunda gecikmeden hekim değerlendirmesi gerekir.

Berkcan Sağlam

Uzm. Diş Hekimi

İmplantın Başarısız Olması Ne Demektir?

Başarısız implant, çene kemiğine yerleştirilen titanyum vidanın kemik dokusuyla beklenen bütünleşmeyi sağlayamaması ya da zamanla bu bütünlüğü kaybetmesi anlamına gelir. Osseointegrasyon adı verilen bu süreç, implant tedavisinin temelini oluşturur ve sağlıklı bir implant, tıpkı doğal diş kökü gibi çene kemiğine sabitlenerek çiğneme kuvvetini rahatlıkla taşır. Kaynaşma hiç gerçekleşmediğinde ya da implantı çevreleyen destek dokular iltihaptan ötürü zayıfladığında implant sabitliğini yitirir ve bunun sonucunda da tedavi başarısız kabul edilir.

Tabi bu tabloyu tedavi sonrasında görülen geçici şikayetlerden ayırmak önemlidir. Operasyonun ardından birkaç gün süren ağrı, şişlik ve hassasiyet iyileşmenin doğal parçasıdır. İmplantın tutmaması durumundan söz edebilmek için bu şikayetlerin zamanla azalmak yerine devam etmesi hatta artması ya da implantta fonksiyonel bir sorunun ortaya çıkması gerekir.

Başarısız İmplantın En Yaygın 7 Belirtileri

Başarısız bir implantın belirtileri her hastada aynı anda ve aynı şiddette ortaya çıkmaz. Bazı semptomlar operasyonu izleyen ilk haftalarda kendini gösterirken, bazıları aylar hatta yıllar sonra sessiz biçimde ilerledikten sonra fark edilir. Bu nedenle belirtiler hakkında genel hatlarıyla fikir sahibi olmak, hangi şikayetin iyileşme sürecinin doğal bir parçası olduğunu ve hangisinin hekim değerlendirmesi gerektirdiğini ayırt etmeyi kolaylaştırır. En sık karşılaştığımız 7 belirtiyi aşağıdaki bölümlerde bulabilirsiniz.

1- Geçmeyen ağrı ve hassasiyet

İmplant operasyonundan sonra hissedilen ağrı, cerrahi bir işlemin doğal sonucudur ve hekimin reçete ettiği ağrı kesicilerle kontrol altına alınarak birkaç gün içinde belirgin biçimde azalır. Burada belirleyici olan ağrının şiddeti değil, zaman içindeki seyridir.

Dikişlerin alındığı dönemden sonra da devam eden, giderek artan ya da ağrı kesicilere yanıt vermeyen bir ağrı normal iyileşme sürecinin dışına çıkıldığını gösterir. Özellikle gece saatlerinde şiddetlenen ve zonklayıcı biçimdeki ağrı çoğu zaman implant çevresinde gelişen bir enfeksiyona işaret eder ve ağrıya diş etinde hassasiyet eşlik ediyorsa yani bölgeye hafif dokunuş bile rahatsızlık veriyorsa, hiç kaybet kaybetmeden hekim değerlendirmesi gerekir.

2- İmplantta sallanma ya da hareket etme

Çene kemiğiyle sağlıklı biçimde kaynaşan bir implant sabit bir yapıdır ve doğal dişlerde görülen mikro düzeydeki fizyolojik hareketliliği dahi göstermez. Bu nedenle implantta hissedilen her türlü oynama, hangi aşamada olursa olsun normal kabul edilmez.

Hareketlilik bazen hastanın fark edemeyeceği kadar küçük olur ve yalnızca hekim muayenesinde ya da kontrol röntgeninde ortaya çıkar. Belirgin bir sallanma söz konusu olduğunda ise bunun arkasında genellikle iki tablodan biri vardır: implantın kemikle hiç kaynaşamamış olması ya da kaynaşma sonrasında çevredeki destek kemiğin iltihap nedeniyle erimesi.

Her iki durumda da erken müdahale implantın korunma şansını doğrudan etkilediği için gecikmeden hekime başvurulmalıdır.

3- Diş eti şişliği ve kızarıklık

Sağlıklı bir implantı çevreleyen diş eti dokusu pembe renkli ve sıkı yapıdadır. Operasyonun ardından bölgede görülen şişlik ve kızarıklık ilk günlerde beklenen bir tepkidir fakat bu bulguların günler ilerledikçe gerilemesi gerekir.

Şişliğin inmemesi, büyümesi ya da uzun süre sonra yeniden ortaya çıkması implant çevresindeki dokularda iltihabi bir sürecin geliştiğini düşündürür. Bu duruma periimplantitis adı verilir ve implantı çevreleyen yumuşak dokularla birlikte destek kemiğini de etkileyen bir enfeksiyonu tanımlar.

Süreç ilerledikçe kemik kaybı derinleşir ve implantın stabilitesi zayıflar. Erken evrede fark edildiğinde profesyonel temizlik ve uygun medikal tedaviyle kontrol altına alınabildiği için diş etindeki renk ve hacim değişikliklerini ihmal etmemek gerekir.

4- Kanama

İmplant çevresindeki diş etinden fırçalama sırasında ya da kendiliğinden gelen kanama, sağlıklı bir dokuda beklenmeyen bir bulgudur. Operasyon sonrasındaki ilk günlerde görülen sızıntı tarzındaki kanama iyileşmenin doğal parçası kabul edilirken iyileşme tamamlandıktan sonra ortaya çıkan kanama implant çevresindeki dokularda iltihaplanmanın başladığını gösterir. Bu semptom çoğu zaman periimplantitisin ilk işaretlerinden biridir ve genellikle ağrı vermeden ilerlediği için hastalar tarafından hafife alınabilir.

Kanamaya diş etinde şişlik, hassasiyet ya da implant çevresinde derinleşen cep oluşumu eşlik ediyorsa durum daha ciddi bir destek kaybına işaret ediyor olabilir. Diş eti kanaması tek başına implantın kaybedileceği anlamına gelmez fakat sürecin hangi aşamada olduğunu klinik muayene sonrasında netleşir.

5- İrin ya da kötü koku

İmplant çevresinden gelen irin veya ağızda inatçı biçimde devam eden kötü koku ve tat, enfeksiyonun ilerlediğini gösteren en önemli işaretlerdendir. Bu durumunda arkasında implant çevresindeki plak birikimi ve buna bağlı bakteriyel faaliyetlerin artması yatar.

Enfeksiyon derinleştikçe dokular arasında cerahat oluşur ve bölgeye uygulanan hafif bir baskıyla dahi akıntı fark edilebilir hale gelir. Ağızdaki kötü tat hissinin özellikle sabah saatlerinde belirginleşmesi, gece boyunca bakteriyel aktivitenin artmasıyla ilişkilidir ve sık karşılaşılan bir durumdur.

Diş fırçalama ve ağız bakımı düzenli sürdürülmesine rağmen geçmeyen bir koku söz konusuysa sorunun kaynağı yüzeysel bir hijyen eksikliği değildir. Bu aşamada enfeksiyon destek kemiğine ulaşmış olabileceği için vakit kaybetmeden hekim değerlendirmesi gerekir.

6- Çiğneme sırasında ağrı

Başarılı bir implant, doğal dişler gibi çiğneme kuvvetini sorunsuz taşır ve hastaya kendi varlığını hissettirmez. Buna karşılık yalnızca ısırma ya da çiğneme anında ortaya çıkan, yük kalktığında geçen keskin bir ağrı implantın kemik desteğinde bir yetersizlik olduğunu düşündürür. Bu gibi bir ağrı, implantın kemikle yeterince kaynaşamadığı ya da kaynaşma sonrasında çevredeki kemik seviyesinin gerilediği durumlarda tipik olarak yük altında belirginleşir.

Bazı hastalar bu tabloyu ağrıdan çok implantın üzerine tam basamama ya da o bölgeyle rahat çiğneyememe hissi olarak tarifler. Sertliği yüksek gıdalarda daha belirgin hale gelen bu şikayet, üst yapının çiğneme temasında oluşan uyumsuzluğundan da kaynaklanabildiği için doğru ayrımı yalnızca klinik muayene ortaya koyar.

7- Diş eti çekilmesi

İmplant çevresindeki diş eti seviyesinin gerilemesi, tek başına değerlendirildiğinde her zaman başarısızlık anlamına gelmez çünkü diş eti çekilmesi hatalı fırçalama tekniği ya da doku yapısına bağlı olarak da gelişebilir fakat çekilme yalnızca implantın bulunduğu bölgede görülüyorsa altında yatan neden çoğunlukla implant çevresindeki destek dokuların zayıflamasıdır.

Diş eti gerilediğinde implantın metal yüzeyi ya da vida kısmı görünür hale gelir ve bu görüntü estetik bir kaygının ötesinde çok daha ciddi bir uyarı taşır. Açığa çıkan yüzeyde plak birikimi kolaylaşır, bu da iltihabi süreci hızlandırarak kemik kaybını derinleştirir. Çekilmeye kanama ve hassasiyet eşlik ettiğinde tablo periimplantitis lehine ilerliyor demektir. Erken dönemde fark edilen olgularda diş eti dokusu cerrahi yöntemlerle desteklenebildiği için bölgedeki seviye değişimini düzenli kontrollerle takip etmek önemlidir.

İmplant Neden Başarısız Olur?

İmplant tedavisinin başarısı tek bir aşamaya değil, planlamadan cerrahiye ve sonrasındaki bakım sürecine uzanan bir bütüne bağlıdır. Sürecin herhangi bir halkasındaki aksama implantın kemikle kaynaşmasını engelleyebilir ya da yıllar içinde kaynaşmanın bozulmasına zemin hazırlayabilir. Başarısızlık nedenleri hekim ve planlama kaynaklı olabileceği gibi hastanın alışkanlıklarından ve genel sağlık durumundan da kaynaklanabilir. Pratikte en sık karşılaşılaştığımız nedenler şöyledir:

1- Yetersiz kemik desteği ve eksik cerrahi planlama: 

İmplantın yerleştirileceği bölgedeki çene kemiğinin kalınlığı, yüksekliği ve yoğunluğu tedavinin en belirleyici unsurudur. Bu değerlendirme üç boyutlu tomografi ile milimetrik olarak yapılmadığında implantın boyu, çapı ve açısı bölgeye uygun seçilemez. Yetersiz kemik içine yerleştirilen implant beklenen birincil stabiliteyi sağlayamaz ve kaynaşma süreci daha başlangıçta sekteye uğrar. Alt çenede mandibular kanala olan mesafenin doğru ölçülmemesi ise sinir hasarına ve kalıcı uyuşukluğa yol açabilir. Kemik hacminin yetersiz olduğu olgularda implant öncesinde greft uygulamasıyla bölgenin desteklenmesi gerekir.

2- İmplant bölgesinde gelişen enfeksiyon: 

Cerrahi alanın sterilizasyonuna gereken özenin gösterilmemesi, implant çevresinde ve kemik dokusu içinde enfeksiyon gelişmesine neden olur. Enfeksiyon varlığında kemik hücreleri implant yüzeyiyle bütünleşme yerine iltihabi bir yanıt üretir ve osseointegrasyon gerçekleşmez. Bu tablo çoğunlukla operasyonu izleyen ilk haftalarda şiddetli ağrı ve inmeyen şişlikle kendini gösterir. Enfeksiyonun kaynağı yalnızca cerrahi ortam olmayabilir; ağızda tedavi edilmemiş diş eti hastalığı ya da çürük bulunması da bölgeyi risk altına sokar. Bu nedenle implant öncesinde ağız içinin enfeksiyon odaklarından arındırılması gerekir.

3- Ağız hijyeninin yetersiz olması: 

İmplantın çürümemesi, çevresindeki dokuların bakteriyel etkiden korunduğu anlamına gelmez. Düzenli fırçalama, ara yüz fırçası ve diş ipi kullanımı ihmal edildiğinde implant çevresinde plak birikir ve zamanla iltihabi süreç başlar. Bu süreç önce diş etini etkiler, kontrol altına alınmadığında destek kemiğine ilerleyerek periimplantitise dönüşür. Kemik kaybı derinleştikçe implant desteğini yitirir ve kaybedilmesi gündeme gelir. Tedavinin uzun dönem başarısında hastanın günlük bakım alışkanlıkları en belirleyici etkenlerden biridir.

4- Sigara kullanımı: 

Sigara, dokulardaki kanlanmayı azaltarak iyileşme kapasitesini doğrudan zayıflatır. Bu etki özellikle implantın kemikle kaynaştığı ilk aylarda kritik önem taşır ve kaynaşmanın eksik kalmasına neden olabilir. Operasyondan sonraki ilk iki gün kesinlikle sigara içilmemesi, izleyen bir hafta boyunca da azami özenin gösterilmesi gerekir. Uzun vadede ise sigara kullanımı implant çevresindeki dokuları enfeksiyona daha açık hale getirir. Tedavi öncesinde sigarayı bırakmak ya da en azından kullanımı azaltmak başarı oranını belirgin biçimde yükseltir.

5- Kontrol altına alınmamış sistemik hastalıklar: 

Vücudun genel iyileşme kapasitesini etkileyen rahatsızlıklar implantın kemikle kaynaşma sürecini de etkiler. Kan şekeri düzenlenmemiş diyabet hastalarında yara iyileşmesi yavaşlar ve enfeksiyon riski yükselir. Kanser tedavisi gören, kemik metabolizmasını etkileyen ilaç kullanan ya da bağışıklık sistemini baskılayan bir tedavi alan hastalarda süreç ayrı bir dikkat gerektirir. Bu tabloların hiçbiri tek başına implanta engel değildir fakat tedavi planının hastanın genel sağlık durumuna göre şekillendirilmesini zorunlu kılar. Bu nedenle implant öncesinde kullanılan ilaçların ve mevcut rahatsızlıkların hekime eksiksiz bildirilmesi gerekir.

6- Diş sıkma ve gıcırdatma alışkanlığı: 

Bruksizm olarak adlandırılan bu alışkanlık, implant üzerinde çiğneme sırasında oluşan normal kuvvetlerin çok üzerinde bir yük meydana getirir. Doğal dişin kökünü çevreleyen bağ dokusu bu kuvvetleri belli ölçüde amortize ederken implantta böyle bir tampon mekanizma bulunmaz ve yük doğrudan kemiğe aktarılır. Sürekli aşırı yük altında kalan bölgede zamanla kemik kaybı gelişir ve implantın stabilitesi zayıflar. Vidalarda gevşeme ve üst yapıda kırılma da bu hastalarda daha sık görülür. Diş sıkma alışkanlığı tespit edildiğinde gece plağı kullanımı implantın korunması açısından önemli bir önlemdir.

7- Düzenli hekim kontrollerinin aksatılması: 

İmplant çevresindeki kemik kaybı çoğu zaman erken evrede ağrı vermeden ilerler ve hasta ancak implantta gevşeme hissettiğinde durumu fark eder. Düzenli kontroller, henüz belirti vermemiş bu değişimlerin klinik muayene ve röntgenle tespit edilmesini sağlar. Kliniğimizde implant uygulanan hastalarımızın kontrol takvimi tedavi tamamlandıktan sonra da planlanır ve profesyonel temizlik dönemleri bu takvime dahil edilir. Erken fark edilen bir kemik kaybı çoğu olguda koruyucu yöntemlerle durdurulabilirken ileri evrede implantın çıkarılması gündeme gelir. Kontrollerin aksatılması, kurtarılabilecek bir implantın kaybedilmesiyle sonuçlanabilir.

Görüldüğü üzere bu nedenlerin büyük bölümü doğru planlama ve bilinçli bir bakım süreciyle önlenebilir niteliktedir. Tedavi öncesinde kemik yapısının ve genel sağlık durumunun ayrıntılı değerlendirilmesi, cerrahi sürecin uygun koşullarda yürütülmesi ve sonrasında ağız hijyeninin düzenli sürdürülmesi başarısızlık riskini belirgin biçimde azaltır. İmplant tedavisi, hekim ile hastanın süreci birlikte yürüttüğü bir tedavidir ve uzun dönem başarısı bu ortaklığın devamlılığına bağlıdır.

İmplantın tutmadığı nasıl anlaşılır?

İmplantın tutmadığını gösteren en net bulgu, implantta hissedilen hareketliliktir. Kemikle kaynaşmasını tamamlamış bir implant sabit durur, dolayısıyla parmakla ya da çiğneme sırasında fark edilen her oynama kaynaşmanın gerçekleşmediğine veya destek kemiğinin zayıfladığına işaret eder. Buna geçmeyen ağrı, inmeyen şişlik, implant çevresinden gelen akıntı ve diş etinde kanama eşlik ediyorsa tablo belirgin hale gelir fakat kemik kaybının önemli bir bölümü erken evrede hiçbir şikayet vermeden ilerlediği için hastanın kendi gözlemi tek başına yeterli değildir.

Kesin değerlendirme klinik muayene ve röntgen ile yapılır. Röntgen görüntüsünde kemik seviyesinin normalde implant boynuna kadar uzanması beklenir ve bu seviyedeki gerileme, henüz belirti vermemiş bir kaybı dahi ortaya koyar. Bu nedenle şüphelenilen her durumda hekim değerlendirmesi gerekir.

Başarısız implant kurtarılabilir mi?

Başarısız implantın kurtarılıp kurtarılamayacağı, sorunun hangi aşamada fark edildiğine bağlıdır. İltihabi sürecin henüz diş eti düzeyinde kaldığı ve belirgin kemik kaybının gelişmediği olgularda profesyonel temizlik ve uygun medikal tedaviyle tablo kontrol altına alınabilir.

Kemik kaybının ilerlediği fakat implantın hala stabil olduğu durumlarda cerrahi müdahaleyle destek dokular yeniden düzenlenebilir. Buna karşılık implantta belirgin hareketlilik varsa kaynaşma büyük ölçüde kaybedilmiş demektir ve implantın çıkarılması gerekir.

Günün sonunda bu aceleyle verilecek bir karar değildir ve klinik muayene ve radyolojik değerlendirme sonrasında verilir.

Başarısız implant sonrası yeni bir implant yapılabilir mi?

Başarısız olan bir implantın çıkarılması, o bölgeye bir daha implant yapılamayacağı anlamına gelmez. Yeni uygulamadan önce başarısızlığın nedeni netleştirilir, bölgedeki enfeksiyon varsa tamamen giderilir ve dokuların iyileşmesi beklenir.

Kemik kaybının geliştiği olgularda greft uygulamasıyla bölge yeniden desteklenir. Bu hazırlık süreci genellikle birkaç ay sürer ve tamamlandıktan sonra ikinci implant planlanabilir. İlk başarısızlığa yol açan etkenler kontrol altına alındığında yeni uygulamanın başarı şansı yüksektir.

İmplant operasyonunda riski azaltmak için neler yapılmalı?

Riski azaltmanın ilk adımı tedavi öncesindeki değerlendirmedir. Üç boyutlu tomografiyle çene kemiğinin yapısı milimetrik olarak incelenmeli, mevcut diş eti hastalıkları ve çürükler implanttan önce tedavi edilmelidir. Hastanın kullandığı ilaçlar ve sistemik rahatsızlıkları hekime eksiksiz bildirildiğinde tedavi planı buna göre şekillendirilir.

Operasyon sonrasında ise reçete edilen antibiyotik ve gargaranın düzenli kullanılması, ilk günlerde sigaradan uzak durulması ve yumuşak gıdalarla beslenilmesi gerekir. İyileşme tamamlandıktan sonra düzenli fırçalama, ara yüz temizliği ve aksatılmayan hekim kontrolleri uzun dönem başarısını belirleyen unsurlardır.

İmplantın tutmadığı kaç günde belli olur?

İmplantın tutmadığının ne zaman belli olacağına ilişkin kesin bir süre vermek mümkün değildir.

• Enfeksiyona bağlı erken kayıplar genellikle operasyonu izleyen ilk bir iki hafta içinde şiddetli ağrı ve inmeyen şişlikle kendini gösterir.
• Kemikle kaynaşmanın gerçekleşmediği durumlar ise ağrı vermeden ilerleyebilir ve çoğu zaman üç aylık iyileşme sürecinin sonunda, iyileşme başlıkları takılırken yapılan değerlendirmede anlaşılır.
• Son olarak, yıllarca sorunsuz kullanılan bir implant, periimplantitis ve buna bağlı kemik kaybı nedeniyle stabilitesini yitirebilir.

Bu nedenle implantın başarısı tek bir tarihte değil, düzenli kontrollerle sürekli olarak takip edilir.

İmplant sallanıyorsa mutlaka başarısız mıdır?

Hissedilen hareketliliğin her zaman implantın kendisinden kaynaklandığını söylemek doğru olmaz. Bazı durumlarda oynama, implantı çene kemiğine bağlayan fikstürden değil üzerine yerleştirilen protetik üst yapıdan gelir. Üst yapıyı sabitleyen vidanın zamanla gevşemesi, hastada implantın sallandığı izlenimini yaratan benzer bir his oluşturur. Bu tablo genellikle vidanın sıkılmasıyla çözülür ve implantın kaybedilmesi anlamına gelmez fakat gerçek hareketlilik ile mekanik gevşemeyi birbirinden yalnızca klinik muayene ve röntgen ayırabildiği için sallanma hissi her koşulda hekime bildirilmelidir.

İmplant çevresinde hafif ağrı normal midir?

Operasyonu izleyen ilk günlerde hissedilen hafif ağrı ve hassasiyet normaldir ve iyileşmenin doğal parçasıdır. Belirleyici olan ağrının varlığı değil, günler ilerledikçe azalıyor olmasıdır.

Ağrı kesicilerle kontrol altına alınan ve giderek hafifleyen bir ağrı beklenen tabloya uyar. Buna karşılık iyileşme tamamlandıktan sonra ortaya çıkan ya da azalmak yerine şiddetlenen ağrı normal kabul edilmez.

Uzun süre sonra başlayan hafif fakat inatçı bir ağrı da çoğu zaman implant çevresinde sessizce ilerleyen bir sürecin ilk işareti olabilir.

Başarısız implant kendiliğinden düşer mi?

Kemikle bağlantısını tamamen yitirmiş bir implantın kendiliğinden düşmesi mümkündür fakat sürecin bu noktaya varması beklenmemelidir. İmplant düşmeden önce hareketlilik, kanama, akıntı ve diş eti çekilmesi gibi belirtilerle uzun bir süre uyarı verir. Bu aşamada müdahale edildiğinde çoğu olguda implant korunabilir ya da en azından çevredeki kemik dokusu daha fazla kayıptan kurtarılır. Kendiliğinden düşmeyi beklemek, sonraki uygulama için gereken kemik desteğinin de zayıflaması anlamına gelir ve bu nedenle hareketlilik fark edildiği anda hekime başvurulması gerekir.

Operasyonda kullanılan implantın markası, başarıyı etkiler mi?

İmplantın markası tedavinin başarısında rol oynayan unsurlardan biridir fakat tek başına belirleyici değildir. Uzun yıllara dayanan klinik verisi bulunan, yüzey işlemi ve üretim standartları belgelenmiş sistemler kemikle kaynaşma sürecinde daha öngörülebilir sonuç verir. Bunun yanında markanın yedek parça ve üst yapı sürekliliği, yıllar sonra ihtiyaç duyulabilecek bir onarımda belirleyici hale gelir fakat doğru planlanmamış bir tedavide hangi marka kullanılırsa kullanılsın başarı sağlanamaz.

Diş Eti Kanamasının En Yaygın Nedenleri

Diş eti kanamasının en sık nedeni, diş ve diş eti çevresinde biriken bakteri plağıdır. Yetersiz ağız bakımı sonucunda oluşan plaklar zamanla diş etlerinde iltihaplanmaya yol açabilir. Bunun yanı sıra sert fırçalama alışkanlıkları, yanlış diş ipi kullanımı, hormonal değişiklikler, bazı sistemik hastalıklar ve kullanılan ilaçlar da diş eti kanamasına neden olabilmektedir. Kanamanın sürekli hale gelmesi durumunda diş hekimi muayenesi ihmal edilmemelidir.

Diş Fırçalarken Dikkat Edilmesi Gereken Temel Noktalar

Dişlerin günde en az iki kez ve yaklaşık iki dakika boyunca fırçalanması önerilmektedir. Fırça, diş eti çizgisine yaklaşık 45 derecelik açıyla yerleştirilmeli ve sert hareketler yerine nazik, dairesel hareketlerle kullanılmalıdır. Dişlerin yalnızca görünen yüzeyleri değil, iç yüzeyleri ve çiğneme yüzeyleri de temizlenmelidir. Ayrıca dil temizliğinin ihmal edilmemesi ve düzenli olarak diş ipi kullanılması, ağız hijyeninin desteklenmesine yardımcı olur.